,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,پ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, , - ,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

khabarnamema
khabarnamema
اين سگه خيلي باحاله

/>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۴۳:۳۱ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]














./>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۳۸:۵۷ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]
مصداق دقيق شعر زير ، عكس زيرتر ميباشد !
دوستت دالم يه خولده .. قد يه سوسك ملده..
سرت كلاه گذاشتم.. سوسكه هنوز نملده ! … خدافظ !!




/>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۳۴:۲۴ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]




قبول داري چشم ابرو و مو مشكيا با نمكترن ؟




/>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۲۹:۵۹ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]


سلامت نيوز : كمي بعد از آن كه پسر 5 ساله ام وارد مهدكودك شد، با يك عادت بسيار بد بازگشت. او به جاي اينكه بگويد «مامان مي شه يه كم به من آبميوه بدي؟»مي گفت «آبميوه ام كوش؟» احساس مي كردم دلم مي خواهد سرش داد بزنم اما در عوض تمام سعي ام را كردم و زبانم را نگه داشتم.

به گزارش سلامت نيوز به نقل از بيتوته ؛ بعد از آنكه توانستم بر خودم مسلط شوم به او گفتم «اين طرز صحبت كردن درست نيست. من اين طور حرف زدنت را دوست ندارم و دوست دارم تو با من با احترام صحبت كني.» بله، احترام. متاسفانه در دنياي اين روزها ديگر مردم انتظار زيادي براي رفتار محترمانه از جانب ديگران ندارند اما خبر خوب اين است كه والدين مي توانند در اين وضعيت بحراني كودكان شان را طوري تربيت كنند كه مفاهيمي مانند مهرباني و محبت، رعايت كردن حقوق ديگران، راستگويي و قدرشناسي را بياموزند. مهم ترين و تاثيرگذارترين روش براي آموزش كودكان به رفتارهاي محترمانه هم اين است كه والدين خودشان الگو باشند.
* از تنوع استقبال كنيدبچه ها تمايل دارند به افرادي با ظاهري متفاوت با آنچه آنها به آن عادت دارند، زياد توجه كنند؛ خواه رنگ پوستشان باشد يا نوع لباس پوشيدن شان. شايد هم در اين حالت چيزي به آنها بگويند. هرچند اين لحظات مي تواند براي والدين خجالت آور باشد اما بايد به آنها ياد دهيد كه به تنوع احترام بگذارند؛ به اين معنا كه فورا آنها را مورد نقد قرار ندهند.
بسيار مهم است كه به او آگاهي دهيد همه يكسان نيستند و اين اصلا بد نيست. به اين كنجكاوي فرزندتان به عنوان فرصتي براي آموزش او به منظور احترام به تفاوت ها نگاه كنيد. بدون شك همينطور كه كودك بزرگ مي شود،لازم خواهد بود كه به او تنوع فرهنگ ها و سنت ها را نشان دهيد. براي اين كار مي توانيد كتاب هايي را در اختيار او قرار دهيد اما هيچ جانشيني براي تجربه هاي دست اول و واقعي وجود ندارد؛ بنابراين به او اجازه دهيد محله اي را كه در آن زندگي مي كند كشف كند، غذاي عجيبي درست كند يا يك مراسم فرهنگي بزرگ مربوط به گروه خاصي را تجربه كند.همانطور كه شما با آدم هاي جديد برخورد مي كنيد نه تنها درباره تفاوت ها، بلكه درباره تشابه ها هم باهم بحث كنيد؛ براي مثال اينكه دختري كه روسري به سر دارد مثل دختر شما علاقه مند به اسكيت است يا اينكه چطور بچه اي كه در همسايگي شماست مانند پسر شما عاشق بستني است. با احترام به ديدگاه ها و آموزش برقراري ارتباط با افرادي كه با آنها برخورد مي كنند، بچه ها تجربه هاي جديد و هيجان انگيز را راحت تر مي پذيرند و مي خواهند كه دنيا را به عنوان مكاني براي بي نهايت كشف جديد نگاه كنند.* تشويقش كنيد پيش داوري نكندتربيت ديگران با احترام به اين معناست كه شما فرصتي براي شناخت آنها پيدا و سعي مي كنيد بدانيد آنها به كجا تعلق دارند؛ حتي اگر هماهنگي و هم عقيده شدن با آنها زود اتفاق نيفتد. والدين براي كودكان روشن مي كنند كه آنها مجبور نيستند همه را دوست داشته باشند و همه هم قرار نيست آنها را دوست بدارند و اين تا زماني كه به ديگران فرصت داده شود بد نيست.به كودك بياموزيد نداشتن پيش داوري نسبت به مسائل زندگي او را غني مي سازد و به او اجازه مي دهد فعاليت هاي غير معمول را كشف كند و راه هاي تازه اي براي يافتن چيزها پيدا كند. ابتدا او را تشويق كنيد با افراد جديدي مانند كودكي كه به تازگي همسايه شما شده، ارتباط بگيرد و در پي يافتن علايق مشترك با او بگردد. برخي اوقات بعد از گذراندن زمان با يكديگر و شنيدن نظرات فرد ديگر، كودكان درمي يابند در مورد آنچه فكر مي كردند، اشتراك نظر زيادي باهم ندارند. اين را برايش روشن كنيد حتي افرادي كه كودك شما با آنها ارتباط دوستي ندارد، سزاوار مهرباني هستند. كودكاني كه مي فهمند بيش از يك راه براي انجام كارها و فكر كردن به آنها وجود دارد، در آينده راحت تر مسائل شان را حل مي كنند.* مهارت شنيدن را آموزش دهيدبا صرف وقت و توجه به كودك، اين فرصت را به فرزندتان مي دهيد كه براي او ارزش قائل هستيد. يكي از اساسي ترين راه هاي نشان دادن احترام هم همين است كه به طرف مقابل تان گوش دهيد و برايش وقت بگذاريد. اولين قدم، شنونده خوب بودن است. بهتر است هر چيزي را كه باعث حواس پرتي است دور بريزيد و تماس چشمي برقرار كنيد. به كودك خود ياد دهيد كه به خودش مسلط باشد و وقتي شما صحبت مي كنيد به شما توجه كند؛ به همين ترتيب زماني كه كودكتان نزد شما مي آيد تا با شما صحبت كند، بايد سرتان را از روي كتاب برداريد و به او گوش دهيد.علاوه بر اين به او ياد دهيد كه يك خوش صحبت مودب باشد نه اينكه مدام وسط صحبت ديگران بپرد. او بايد منتظر باشد تا نوبت حرف زدن او هم برسد. اين كار را بايد با بازي به كودك ياد دهيد. اول با نبايدها شروع كنيد؛ او مي تواند نقش كسي را بازي كند كه مدام وسط حرف ديگران مي آيد. بعد بايدها را انجام دهيد و مثلا آنقدر صبر كنيد تا كسي كه صحبت مي كند، حرفش تمام شود. از آنچه طرف مقابل درباره اش صحبت كرده از او سؤال كنيد.* رفتار درست را از او بخواهيدمحترمانه برخورد كردن به تنهايي، معنايي ندارد و بايد مفهومي را هم كه به دنبال آن است، منتقل كنيد. وقتي كودكي به ازاي چيزي كه به او مي دهيد از شما تشكر مي كند، بايد بفهمد در اينجا يك تبادل دوطرفه در حال وقوع است كه به اصطلاح به آن «بده بستان» مي گويند. وقتي اين بده بستان عاطفي برقرار مي شود او درنهايت مي آموزد كه نبايد تنها از همه دنيا توقع داشته باشد. حتي خردسالان هم مي توانند از كلماتي مانند «متشكرم» و «خواهش مي كنم» استفاده كنند در حالي كه از بچه هاي پيش دبستاني انتظار بيشتري مي رود؛ مثلا اين كه وقتي در حال گفتن «سلام» يا «خداحافظ» هستند، در چشمان افراد نگاه كنند. در اين ميان بايد خودتان را آماده كنيد تا برخي رفتارها را به آرامي به او يادآور شويد. وقتي فرزندتان كوچك است او را به بيان كلماتي مانند «ببخشيد» يا «معذرت مي خوام» عادت بدهيد؛ نتيجه اين است كه اين رفتار ديگر در او نهادينه مي شود اما برخي اوقات فقط اشاره كردن كافي نيست. اگر كودك تان را جايي برديد كه نياز به رفتار خاصي داشت، مطمئن شويد كه متوجه آنچه از او توقع داريد شده است؛ مثلا اينكه قبل از آنكه براي غذا خوردن بيرون برويد، برخي رفتارها را با او مرور مي كنيد و به او اين آگاهي را مي دهيد كه اگر رفتار مورد انتظار را نداشته باشد از رستوران خارجش مي كنيد. البته خودتان هم بايد همراه او از رستوران بيرون بياييد، حتي اگر دلتان بخواهد بمانيد.»* در مقابل بي ادبي صبور نباشيدرفتارهاي زشت و حاضرجوابي، اين روزها خيلي معمول و شايع شده و اين باعث مي شود فرزندتان زماني كه به او مي گوييد وقت تماشاي تلويزيون به پايان رسيده، در مقابل شما بايستد اما كودكي كه به خود اجازه مي دهد با خانواده اش اين طور صحبت كند، ممكن است به اين باور برسد كه با ديگران نيز مي توان بي ادبانه صحبت كرد؛ بنابراين بسيار مهم است كه والدين بلافاصله بعد از مشاهده چنين رفتارهايي واكنش نشان دهند. برايش روشن كنيد كه مهم نيست او چقدر ناراحت است اما اين اجازه را ندارد كه با كلمات نامناسب با فرد ديگري صحبت كند. سپس به او كمك كنيد تا احساسش را بروز دهد. او بايد از فعل اول شخص استفاده كند؛ مثلا بگويد «من عصباني هستم» نه اين كه بگويد «تو نمي فهمي.» براي تشويق او به اين كار مي توانيد از او درباره احساساتش سؤال كنيد. اگر او طعنه آميز صحبت مي كرد،بگوييد «به نظر مي آيد ناراحتي. بهتره راجع به ناراحتيت صحبت كنيم» يا اگر بر سر برادرش فرياد مي زد، بد نيست بپرسيد: «به نظر مياد از دست من عصباني هستي؛ مي توني بگي چي شده؟» به كودك خود راه هاي مثبت بروز احساساتش را ياد دهيد. درضمن به او اين فرصت را بدهيد تا بداند در عين حال كه كاملا طبيعي است گاهي فرد ناراحت يا عصباني باشد اما اين دليل محكمي براي اين نيست كه به ديگران توهين كند يا بر سر آنها داد بزند. بدون شك كوچك ترها بايد كنترل احساسات شان را ياد بگيرند و بتوانند بين چيزهايي كه احساس مي كنند، تفاوت قائل شوند؛ بنابراين تعجب نكنيد اگر مجبور شديد زمان زيادي را كار كنيد تا بتوانيد به فرزندتان كه زود از كوره در مي رود ياد دهيد بر احساساتش مسلط باشد. بخشي از آموزش كودكان براي احترام اين است كه به آنها ياد دهيد وقتي شما هم اشتباه مي كنيد عذرخواهي مي كنيد. اين نشان مي دهد بر رفتارتان مسلط هستيد و خود را در برابر اشتباه تان مســــئول مي دانيد./>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۲۵:۱۸ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]

بعد از چند سال همزادش پيدا شده






/>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۲۰:۴۲ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]

سلامت نيوز: جدا كردن اتاق كودك از والدين، يكي از مسائلي است كه باعث نگراني مادران جوان مي شود. هراس از مشكلاتي كه احتمال دارد براي كودك پيش بيايد يكي از دلايلي است كه مادران را در جدا كردن اتاق كودكشان دچار ترديد مي كند.

بسياري از والدين از خود مي پرسند به راستي جدا كردن اتاق نوزاد الزامي است. از چند سالگي نوزاد مي تواند در اتاق خود بخوابد. در اين زمينه اختلاف نظرهاي بسياري ميان روانشناسان وجود دارد. يكي از نتايج منفي جدا نكردن اتاق كودك از والدين، وابسته شدن بيش از حد كودك به والدين است. احتمال دارد اين كودكان در آينده براي رفتن به مهد كودك و يا مدرسه با مشكل مواجه شده و رشد شخصيت در آنها به كندي صورت بگيرد.

به طور كلي نوزاد بهتر است در سال اول از زندگي خود، در اتاق والدين اما در تخت خواب جداگانه بخوابد. اين در حالي است كه بعضي از روانشناسان ديگر معتقد هستند، والدين پس از 6 ماه اول مي توانند نوزاد را در اتاق خودش بخوابانند. 6 ماه و يا 1 سال اول زندگي زمان بسيار حساسي براي نوزادان است. اين به آن علت است كه نوزادان در اولين سال از زندگي خود با مسائلي از قبيل مشكلات تنفسي و يا مرگ ناگهاني روبرو باشد. بسياري از مادران به علت وابستگي شديد به كودك ترجيح مي دهند تا كودك خود را سالها در كنار خود بخوابانند. والدين بايد بدانند، هرچه سن جدا كردن محل خواب كودكان در سنين پايين تر صورت بگيرد، اين كار راحت تر است.

از عروسك پشمالو براي جدا كردن كودك استفاده كنيد

سعي كنيد كودك را آموزش دهيد تا خودش در تخت خوابش تنها بخوابد. بعضي از والدين ابتدا كودك را در تخت خواب خود مي خوابانند و زماني كه كودك به خواب رفت او را به تخت خودش انتقال مي دهند. اين كار صحيح نيست. براي اينكه بعد از يك سالگي بتوانيد اتاق خواب كودك را از اتاق خود مجزا كنيد بهتر است مادر يا پدر در اتاق خواب كودك تا زماني كه اوبه خواب مي رود حضور داشته باشند. اگر احساس مي كنيد كودك شما از تنها خوابيدن در اتاقش واهمه دارد، فضاي اتاق را خيلي تاريك نكنيد. معمولاً عروسكهاي پشمالو به كودك احساس آرامش مي دهد بنابراين كودك را عادت دهيد تا در هنگام خواب يكي از عروسكهاي خود را در آغوش گرفته و در حاليكه براي او يك قصه مي خوانيد به خواب برود.

جدا كردن اتاق كودك در سنين بالا بايد مرحله اي انجام شود

چنانچه مي خواهيد اتاق كودك را در سنين بالاتر جدا كنيد، اين كار را به شكل مرحله اي انجام دهيد. البته اگر كودك شما در برابر اين عمل شما از خود استقامت نشان مي دهد ابتدا تخت او را در اتاق خود قرار دهيد سپس فاصله تخت را از تخت خود دور كنيد و به تدريج آن را به اتاق خودش انتقال دهيد. راه ديگري كه پيشنهاد مي شود تشويق كردن كودك است. تزئين اتاق و يا دادن جايزه به كودك يكي از اين موارد است. به كودك خود وعده بدهيد هر روز صبح كه از خواب بلند مي شود اگر در تخت خواب خودش باشد يك هديه دريافت مي كند. زماني كه كودك به خوابيدن در تخت خواب والدينش تمايل نشان مي دهد مادر نبايد اين اجازه را به او داده و تلاش كند با استفاده از سرگرميهاي مختلف مثلاً خواندن شعر و يا تعريف كردن داستان مورد علاقه كودك، او را به اتاق خودش برگرداند.

/>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۱۶:۰۸ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]
اينا كه هنوز خشك نشده


الان همه مي فهمند جيش كردم


 

/>


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۱۱:۳۴ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]

 
























































ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۰۶:۵۵ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]
طلاق يكي از پيامدهاي ناگوار و تلخ زندگي است كه طبعا براي گروهي كثيري از انسانها اجتناب ناپذير مي باشد. اگر چه در اين پروسه جدايي والدين بعضا كمك مي كند تا آينده اي دگرگون داشته باشند اما متاسفانه اغلب فرزندان در اين راه صدمه ديده و حتي خود را مقصر و محكوم مي بينند. بهمين خاطر در اينجا بطور اختصار به اين موضوع اشاره شده و سعي داريم تا با بازنگري آن دريابيم كه چگونه والدين مي توانندعلي رغم جدايي شان كمك حال فرزندان خود باشند قبل از اينكه فرزندان دچار صدمات جدي روحي و رواني گردند.
تأثير طلاق بر فرزندان چيست؟
تأثير مستقيم آن تزريق عواطف رنجور از جمله ترس، خشم، گيجي و بهت زدگي است. اما بايد اذعان داشت كه كودكان مي توانند پس از مدتي به حيات طبيعي خود بازگردند. البته در اين رابطه نقش والدين بسيار اساسي است. آنان بايد كودكان خود را زير چتر حمايت خود قرار دهند و هدايت صحيح را از آنان دريغ نكنند. طلاق به خصوص بر كودكان در دوران ابتدايي تحصيل تأثير عميق تري مي گذارد. حس عدم امنيت كودكان را به شدت آزار مي دهد و آنها از بازگو كردن شرايط خانوادة خود احساس شرمساري دارند. حتي پس از مدتي ممكن است كه بچه ها خود را سرزنش كنند. در اين باره،واكنش بچه ها متفاوت است. برخي غم و دردنهان خود را ابراز مي كنند و بعضي ديگر آنرا پنهان مي كنند.
عملكرد والدين چه مي تواندباشد؟
به بچه ها كمك كنيد تا عواطف خود را ابراز كنند. چه از طريق بيان وبا از طريق نوشتن، نقاشي كردن و يا حتي از طريق موسيقي.
به عواطف بچه ها احترام بگذاريد.به بچه ها اطمينان دهيد كه احساسات آنها طبيعي است.تاآنجا كه ممكن است علل جدايي را براي بچه ها توضيح دهيد تا آنها دريابند كه طلاق به علت تقصير آنها صورت نگرفته است.
اگر امكان دارد فرزندان خود را با بچه هايي كه تجربة مشتركي دارند آشنا سازيد تا آنها بفهمند كه تنها نيستند. اگر امكان دارد بچه هاي خود را با گروه هاي درماني مخصوص طلاق آشنا سازيد.
ترس و اضطراب ترس و اضطراب به خصوص دامنگير بچه هايي مي شود كه مدارس ابتدايي را مي گذرانند.
طلاق با خود حس عدم امنيت را در كودكان مي پروراند. پس از طلاق برخي از بچه ها از حس عميق ناتواني رنج مي برند.
بچه هاي كوچك تر گاه فكر مي كنند كه والدين در فكر ترك آنها هستند و اين حس ناامني آنها راتشديد مي كند. درگيري والدين نيز استرس و اضطراب بچه ها را شدت مي بخشد. امكان دارد كه عوارض فيزيكي از جمله سردرد، درد معده و غيره در كودكان نمايان شود.
واكنش بچه هاي بزرگ تر عموماً انزوا و خلوت گزيني است كه خود گواه ديگري بر ترس و نگراني آنهاست.
عملكرد والدين در اين زمينه:
در حضور بچه ها با يكديگر دعوا نكنيد به قول ارد بزرگ استاد برجسته اخلاق "هيچ گاه در برابر فرزند ، همسرتان را بازخواست نكنيد ".
تا آنجا كه ممكن است عناصر تنش زا را براي كودكان كم كنيد.
به بچه ها پيرامون آيندة زندگيشان اطمينان دهيد: مثلاً چه كسي از آنها مراقبت مي كند و يا كجا زندگي خواهند كرد.
به بچه ها اطمينان دهيد كه آنها را دوست داريد و از آنها مراقبت و حمايت خواهيدكرد.
از بچه ها نظر بخواهيد و حمايت هاي خود را به شكل مداوم و با ثبات تكرار كنيد.
با هريك از بچه ها وقت خاصي داشته باشيد.
به بچه ها ياد دهيدچگونه استرس و نگراني خود را ابراز كنند.
خشم و از كوره در رفتگي خشم نيز يكي ديگر از مظاهر رفتاري است كه كودكان به خصوص در مدارس ابتدايي از خود نشان مي دهند. گاه بچه ها از والدين خشمگين هستند و آنها را سرزنش مي كنند. بچه هاي بزرگ تر گاه آشكارا والدينشان را شماتت مي كنند. خشم بچه ها گاه با زير سؤال بردن قوانين خانه و يا وظايفشان جلوه گر مي شود. گاه نيز به شكل فعال فرزندان طلاق با بچه هاي ديگر به زدوخورد مي پردازند.
عملكرد والدين در اين زمينه:
بگذاريد بچه ها بدانند كه خشم يكياز مظاهر طبيعي طلاق است.
راه هاي سالم ابراز خشم را به كودكان آموزش دهيد (مثلاً در ميان گذاشتن، ورزش و يا كارهاي هنري).با راه هاي ناسالم ابراز خشم (زد و خورد) مقابله كنيد و در پيش گرفتن راه هاي سالم را تشويق كنيد.
به بچه ها ياد دهيد چگونه با بچه هاي ديگر رفتاركنند.
معلمان و ساير مددكاران ار از وضعيت طلاق مطلع سازيد تا آنها نيز به كمك بچه ها بشتابند.
بايد دانست كه زمان براي احياي مجدد فرزندان امري ضروري است.
شواهد نشان داده است كه پس از گذر زمان مناسب و تزريق حمايت ها و هدايت هاي صحيح، بسيارياز كودكان دوباره به حيات طبيعي خود برمي گردند. اما اگر اضطراب و تشويش كودكان به شكل فزاينده اي تداوم يافت، آنگاه بايد از مشاورين متخصص در اين رابطه كمك جست.
با اميد به آينده اي پر بار و روشن تر براي فرزندان ما كه آينده سازان ايران و ايراني خواهند بود




ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۱۶ مهر ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۰۲:۱۷ ] [ sooroosh ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۳۷ ][ ۳۸ ][ ۳۹ ][ ۴۰ ][ ۴۱ ][ ۴۲ ][ ۴۳ ][ ۴۴ ][ ۴۵ ][ ۴۶ ][ ۴۷ ][ ۴۸ ][ ۴۹ ][ ۵۰ ][ ۵۱ ][ ۵۲ ][ ۵۳ ][ ۵۴ ][ ۵۵ ][ ۵۶ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 0
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 28
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب